NETFLIX – SERIAL ORYGINALNY
W tym tygodniu
mój syn został mężczyzną.
Kiedy ja nim zostanę?
Aviramie...
Wyrecytuj modlitwę.
Nie złapiesz mnie...
Zejdźcie z ulicy!
Jestem szybszy!
Jesteś żółwiem, a nie mężczyzną...
Aviram, przestań!
Dość tego!
- Tylko się bawimy! - Od tego zawsze się zaczyna.
Wracaj tu!
Wracajcie natychmiast!
BÓG WSZECHMOGĄCY
Jak wakacje?
Znaleźliście mnie?
Oczywiście.
Masz przesrane, Avi.
To nic nowego.
Nie stawiłeś się na rozprawę.
Dzwonisz, żeby mnie wylać z roboty?
Już to wiedziałem.
Dzwonię, bo jestem dobrym szefem.
Jasne.
Daję ci szansę powrotu.
Dlaczego?
Jesteś w USA. Możesz tam się przydać.
Możesz wrócić do gry.
Aviram?
Słucham.
Palestyńczycy zbyt długo już cierpią.
Wzywam wszystkich ludzi na całym świecie...
Wzywam każdego...
Kto uznaje państwo Izrael...
...kto uznaje państwo Izrael...
Aby uznał także państwo palestyńskie...
...aby uznał także państwo palestyńskie.
Niech to zrobi ktoś inny.
Gdyby był ktoś inny, nie prosiłbym ciebie.
Nie mogę zapamiętać tych słów.
Jak zaczynam mówić, znikają.
Zapamiętasz je.
Masz je tu...
ale musisz je mieć tutaj.
Stąd bierze się wiara.
Musisz uwierzyć, że dasz radę je wypowiedzieć.
Zjawią się, gdy będą ci potrzebne.
Bóg ci pomoże.
Nie robisz tego dla mnie ani dla siebie, tylko dla naszego narodu.
To, co powiesz, jest ważne. Usłyszy to wiele osób.
Nie trać wiary...
Kto uznaje Izrael...
Wy, którzy uwierzyliście,
co się z wami stało,
że gdy macie iść za Bogiem,
trzymacie się twardo ziemi?
Bardziej was zadowala życie na ziemi
niż życie wieczne?
Eva!
- Nic ci nie jest, tato? - Nie.
Nie mówiłeś, że coś ci jest.
- Coś ci jest? - Nie.
Dlaczego siedzisz na wózku?
- Nic mu nie jest. - Nalegali na wózek.
Jak się masz, kochanie?
Dobrze.
- Możesz chodzić? - Oczywiście.
Miałam mu tylko pomóc znaleźć córkę.
- To pani, tak? - Tak.
Był trochę zagubiony.
Powinna pani to wiedzieć.
Niezbyt dobrze zniósł lot.
Trochę się martwiłem.
Złapała go powódź na Florydzie.
Nic mi nie jest.
Był odwodniony, gdy go znaleźli.
Ale teraz czuje się pan dobrze, tak?
Oczywiście.
To koniec naszej przygody.
- Koniec zabawy. - Dobrze.
Gotowy?
Jesteś głodny?
Nie.
Dziękuję.
Musisz jeść.
- Mogę zadzwonić po obsługę. - Nie jestem głodny.
Musimy o tym kiedyś porozmawiać.
Chowanie głowy w piasek to żadne rozwiązanie.
W tym problem, że nie ma rozwiązania.
Dlatego musimy porozmawiać.
Nie możesz mnie zbywać milczeniem.
Musimy znaleźć jakieś wyjście.
Jako rodzina.
Jako rodzina, niezłe.
Wiem, że czujesz się pominięty.
To nie uczucie, tylko fakt. Zostałem pominięty.
A ty mnie oskarżałaś o to, że czegoś ci nie mówię.
I teraz dowiaduję się tego?
Czy to nie hipokryzja?
Ciekawe, czego jeszcze nie wiem.
Co tak naprawdę o mnie myślisz?
Jesteś moją partnerką?
Czy jestem mężem, którego chciałaś, czy tylko rozczarowaniem?
Na pewno nie kimś, z kim możesz porozmawiać.
To nieprawda.
Kocham cię.
Ale nie mogłam ci powiedzieć.
Nie umiałam.
Wiedziałam, że to ci złamie serce.
- Rebecca tego potrzebowała. - Jestem jej ojcem!
Wiem, czego potrzebuje.
Nie masz prawa podejmować takich decyzji beze mnie.
- Nie zgodziłbyś się. - Pewnie, że nie.
Myślałem, że w coś wierzymy!
Ale nie w aborcje dla młodych dziewczyn.
Chyba że ty w to wierzysz?
W co wierzysz, Anno?
Wierzysz w Boga?
Nie wierzę, że dobrym dla niej rozwiązaniem
było życie samotnej matki w Dilley.
I nie mogłam do tego dopuścić.
To wiele wyjaśnia.
Co to ma znaczyć?
Że teraz ja przejmuję kontrolę.
Tato!
- Tatuś! - Tak za tobą tęskniłem!
Ja też tęskniłam.
Pięknie wyglądasz.
Max! Stęskniłam się za tobą!
Wygląda dużo lepiej, prawda?
To normalne po przerwaniu chemioterapii.
LECZENIE PSYCHOLOGICZNE PAYAM GOLSHIRI
PACJENT ZDAJE SIĘ UWAŻAĆ, ŻE JEST MESJASZEM.
PACJENT JEST BARDZO INTELIGENTNY.
Tato.
Co robisz?
Pakuję się.
Dlaczego?
- Mam samolot. - Co takiego?
Nie chcę się spóźnić na samolot.
Już przyleciałeś, jesteś tutaj.
Już przyleciałem?
Tak.
Przed chwilą.
Dzisiaj?
Tak, dzisiaj.
Możesz się rozpakować.
Zostaniesz ze mną jakiś czas.
To będzie twój pokój.
Pomogę ci się urządzić, a potem idę do pracy.
Ach tak, zostanę jakiś czas z tobą.
W domu była przecież powódź.
Jestem...
bardziej zmęczony, niż sądziłem.
Podróże też znoszę gorzej niż kiedyś.
Dasz sobie radę?
Pewnie, że tak.
Dam sobie radę.
Dzień dobry.
- To wszystko? - Dziękuję.
- Doliczyć do rachunku? - Zapłacę gotówką.
Zaskoczyłeś mnie tą wizytą, przyznaję.
Ed.
Usiądź.
Dużo myślałem o tym, co mówiłeś.
O wykorzystaniu tego zainteresowania i nagłośnieniu sprawy.
Już nie zostawiasz tego Bogu?
To wciąż może być częścią Bożego planu.
On chce, byśmy wypełniali jego wolę, tak?
A ty znasz wolę Boga?
Chciałeś czegoś dla siebie, a ja daję ci szansę.
To proste.
Potroisz oglądalność, albo i lepiej.
Nie chcesz, by więcej ludzi usłyszało twoje przesłanie?
Możesz dotrzeć poza granice kraju.
Możesz głosić na cały świat. Mesjasz w twoim programie telewizyjnym.
A jeśli on nim nie jest...
To jest kwestia wiary.
Nikt nie będzie cię winił, że chciałeś wierzyć.
To twój pomysł czy jego?
Mój.
On się zgodził?
Tak.
NIEZNANY
KANADA
Rosja.
Ten sam numer.
Wydział komunikacji.
- Potrzebuję namiarów. - Jakich?
Numeru telefonu.
709-597-449-61
Od 36 godzin Rosjanie mobilizują
jakieś 12 tysięcy żołnierzy w Czerwonej Strefie.
Są gotowi uderzyć na Łotwę.
To oczywista prowokacja. Jeśli nie ruszymy, poczują się bezkarni.
Nazywa pan to prowokacją,
ale to my pierwsi zwiększyliśmy naszą flotę na Bałtyku?
Na pański rozkaz. Wyznaczył im pan granice.
Nie może się pan wycofać. To będzie oznaką słabości.
Musimy zareagować.
Nie chcemy kolejnej Syrii.
Panie prezydencie?
Dba pan o formę?
Dzięki temu mogę chodzić, a oni wiedzą, gdzie jestem.
Kim pan jest?
To najważniejsze pytanie, prawda?
Payam Golshiri.
Wiek: 36 lat, Irańczyk, siedem miesięcy w szpitalu psychiatrycznym
ze zdiagnozowanymi urojeniami.
Lekarze nazwali to „kompleksem mesjasza”.
To ironia czy po prostu smutny fakt?
Może jest pan szarlatanem jak wujek, a może wierzy pan w to wszystko.
Jakby na to nie patrzeć, jest pan nieuczciwy wobec siebie i innych.
Chyba że ktoś pana wykorzystuje.
Jeśli ktoś panu płaci, dowiem się tego.
„Płaci mi”?
Z wszystkich uczelni w USA
wybrał pan mały Williams College w stanie Massachusetts.
To dziwny wybór, chyba że wykładał tam Oscar Wallace.
Oscar ma wyjątkowy umysł.
Więc się znacie.
To była mała uczelnia.
Zna pan jego umysł, więc to bliska relacja.
Wiele nas łączyło.
Jesteście w kontakcie?
To przyjaciel.
Kontakty ze znanym terrorystą to przestępstwo federalne.
Aresztuje mnie pani?
Prędzej czy później może pan na to liczyć.
- Ma pani silne przekonania. - To prawda.
Niezłypan jest.
Ale i tak pana dorwę.
Pani jest z telewizji?
Z wiadomości, rozpoznaję panią.
Christine Keneally.
Miriam.
A pani jest żoną tego pastora?
Zna mnie pani?
Nie przeszkadzam?
- Nie. - Możemy porozmawiać?
Modliłem się.
Prosiłem o odpowiedź.
I...
wciąż nie rozumiem wielu rzeczy.
Ale zrozumiałem jedno.
Ponieważ zaczynałem skromnie, zawsze zakładałem,
że jestem skromnym człowiekiem.
Ale...
nauczyłem się pokory.
Jestem sługą Bożym.
Czyli pańskim sługą.
Dlatego...
chcę panu jak najlepiej służyć.
Czyli jak?
Zrozumiałem, że znalazłem się...
w wyjątkowej sytuacji.
Może pan wystąpić w programie mojego teścia.
To bezpieczne forum, żeby dotrzeć do milionów ludzi.
Media nie przekręcą pańskich słów.
Będzie pan mówił do siedzących w domach ludzi.
Bezpośrednie przesłanie od pana do milionów osób.
Wiem, że tego chce Bóg. Proszę mi to umożliwić.
Proszę pana.
Dobrze.
Ale chcę, żeby była tam Rebecca.
Oczywiście.
Szczerze mówiąc, nie rozumiem tego.
Czego?
Że uważacie go z mężem za Jezusa.
Nie nazywamy go tak.
- To jak? - Proszę nie pytać mnie.
Dlaczego?
Wie pani...
Co?
Tak między nami.
Wszystko się zmieniło, gdy się zjawił.
Wszystko.
Czyli co?
Mąż ze mną nie rozmawia.
Nie rozpoznaję własnej córki.
Wierzą, że zostali wybrani.
Chcą się przypodobać
temu obcemu człowiekowi z dalekiego kraju.
Nic dobrego z tego nie wyszło, od kiedy się zjawił.
Cóż...
Chce pani wiedzieć, co o nim myślę?
Tak.
Nie wiem, kim on jest.
Ani czego chce.
Ale...
jedno wiem na pewno.
Co?
Nie jest żadnym Mesjaszem.
„»Pozwól, że się przedstawię.
Nazywam się Tumnus«.
»Miło pana poznać«, powiedziała Łucja”.
Tumnus to śmieszne imię.
To prawda.
„»Łucjo, córko Ewy, czy mogę spytać,
jak dotarłaś do Narnii?«, spytał pan Tumnus.
»Narnii? A co to takiego?«, spytała Łucja.
»To jest kraina Narnii«, powiedział faun.
»W niej się znajdujemy. Wszystko między tą latarnią
i wielkim zamkiem Ker-Paravel na Morzu Wschodnim«”.
Zasnęła?
W mgnieniu oka.
Uwielbia tę książkę.
Czytałeś ją jej z tysiąc razy.
Dobrze jest wrócić do domu.
Wiesz?
Tęskniłyśmy za tobą.
To niewiele zmienia, Staci.
Wiem.
Ale to prawda.
Zabrałaś naszą córkę bez słowa.
W jakim świecie to jest normalne?
Przepraszam.
Nie puściłbyś nas.
Nie mogłam patrzeć, jak znowu cierpi.
- Nie mogłam. - Rozmawialiśmy już o tym.
- Miała przejść kolejną... - Nie mogłam, nie tym razem.
Jeśli istniała choć mała szansa,
cień szansy, że on jej pomoże, musiałam spróbować.
Zrozum, że zrobiłam to, bo ją kocham.
Kocham cię i wiele mogę ci wybaczyć,
ale nie to.
Ryzykowałaś jej życie.
Co ty mówisz?
Składam pozew o rozwód.
Już ci nie ufam z małą.
Proszę cię.
Chcę wyłącznej opieki na Raeah.
Nie.
Jonah!
Mesjasz. Tylko w niedzielny wieczór.
Burmistrz Chicago potroił obstawę policji
z powodu zamieszek, które szerzą...
Cholera.
A może makaron?
Tato.
Czy twoja praca ma coś wspólnego z tym Mesjaszem z telewizji?
Tak, ale... nie martw się tym.
Dziwnie się ostatnio czuję.
- Tak? - W dobrym sensie.
Nie wiem, czy czułem się tak wcześniej czy nie.
Jakbym był...
połączony z różnymi rzeczami.
Patrzę na księżyc...
i nie widzę już księżyca.
Ja go czuję.
Coś się dzieje.
Co się dzieje?
Mówiłem ci o tych rybach?
Jakich rybach?
O rybach przed powodzią?
To wszystko się łączy.
Tak jak ten człowiek.
Ten...
Mesjasz.
- On nie jest Mesjaszem. - Posłuchaj.
Nigdy nie byłem wierzący
ani blisko Boga,
ale oglądam wschód słońca
i czasem mnie on...
wypełnia.
O co chodzi?
Zwykle nie mówisz takich rzeczy.
Zdenerwowałem cię?
Trochę.
Eva.
Twoja mama wierzyła.
Ja nie,
ale ona wierzyła.
Sześć razy poroniła, ale się nie poddawała,
bo wiedziała, że gdzieś tam jesteś.
Tak bardzo cię chciała.
Miała nadzieję.
Wierzyła, że dane jej było mieć dziecko.
Wiedziała, że czekasz, aż cię znajdziemy.
Byłaś darem od Boga.
Dobrze, tato.
- Tak mawiała. - Nie chcę o tym mówić.
Dałaś nam tyle szczęścia.
Proszę, przestań mówić o mamie.
Codziennie za nią tęsknię.
Nie chcę rozmawiać o mamie.
Miała nadzieję, ty też ją miałaś.
Straciłam ciążę.
Nie mam już szansy na dziecko.
Tak mi przykro.
Przestań, tato.
Proszę cię.
Przestań.
Jestem twoim ojcem.
- Chcę ci pomóc. - Przestań mówić o mamie...
jakbyś ją kochał.
Historii nie da się zmienić.
Nie zmienisz niektórych rzeczy.
Nie mów mi o nadziei.
Wychowałeś mnie, żebym była taka jak ty.
Pragmatyczna egoistka. Nie pomogłeś mamie.
A ja nie pomogłam Benowi.
Więc nie mów mi o nadziei,
dzieciach, mamie i tym cholernym Mesjaszu.
Jest pijana.
Na to wygląda.
Trudno jej to wszystko zaakceptować.
Chciałam ją rozebrać, ale pozwoliłam jej spać.
Dobrze zrobiłaś.
Dobranoc.
Wystąpi w programie dziadka.
Kto?
Zbawiciel.
Chce... żebyś była przy nim.
Dobrze.
Ile lat ma twoja córka?
Cztery.
Gdzie jest twój mąż?
Nie żyje.
- Był taki jak my? - Nie.
Był zupełnie inny.
Nie pasowaliśmy do siebie, byliśmy trudną parą.
Nikt...
nie wiedział, jak to się skończy.
Nie ma gwarancji szczęśliwego małżeństwa.
Po prostu się skończyło.
Żona mnie zdradziła.
Spójrz na nas.
Miałeś rację, jesteśmy tak samo popieprzeni.
To był błąd.
Halo.
Halo?
Powiedz Ellie, że wracam do domu.
Wy, którzy uwierzyliście,
co się z wami stało,
że gdy macie iść za Bogiem,
trzymacie się twardo ziemi?
Bardziej was zadowala życie na ziemi
niż życie wieczne?
Wątpisz, Samerze?
Wierzę całym sercem.
Jestem z ciebie dumny.
Jesteś prawdziwym uczniem Boga.
RAPORT O KOMUNIKACJI
ROSYJSKI NUMER JEST ZASTRZEŻONY NAMIAR NIEMOŻLIWY
Halo.
Kto mówi?
Pan Oscar Wallace?
Mówi agentka Eva Geller z CIA.
Dzień dobry, pani Geller. Miło panią poznać.
Czy mogę spytać,
skąd pani ma mój numer?
Daj mi go pański przyjaciel.
Payam Golshiri.
Dzwoniliście do siebie.
Ciekawie mnie, w jakiej sprawie.
To były prywatne rozmowy.
Taka pogawędka?
Gdyby go pani znała, wiedziałaby pani, że on nie lubi pogawędek.
Nie, zawsze...
rozmawiamy o poważnych sprawach.
O naturze człowieka...
o celu życia...
Bardziej interesuje mnie plan, który opracowujecie.
Rozumiem.
Teraz rozumiem.
Znalazła pani numer. Ale gówno pani wie.
Oczekiwałem zupełnie innej rozmowy.
Więc może wyjaśnię.
Nie opracowujemy żadnego planu.
Mam zapisy rozmów.
Powtórzę, gówno pani wie.
Wiem, że jest pan terrorystą i że przygarnął pan Golshiriego.
Pomogę pani, bo udało się pani mnie znaleźć.
Całkowicie się pani myli.
Proszę mi wierzyć,
spośród nas dwóch...
to nie ja jestem niebezpieczny.
I to jest właśnie piękne.
Jestem...
szczęśliwy...
że mogę służyć jego sprawie.
Jakiej sprawie?
Wystarczy przeczytać moją książkę.
„P.G.”
„Dla Payama Golshiriego”.
Kurwa mać.
Proszę.
Chciał mnie pan widzieć.
Chcę mieć raport Pentagonu na temat
skutków wycofania armii amerykańskiej z Europy Wschodniej.
Całkowitego wycofania wojsk?
Tak jest.
Ile to potrwa?
Trudno to przewidzieć.
Zrób, co możesz.
Tak jest.
James?
Tak?
Wyłącznie dla mnie.
Rozumiem.
Dziękuję.
Jest dokładnie odwrotnie.
To on jest awatarem Golshiriego.
Książka Wallace’a opiera się na pracy Golshiriego.
To jego słowa. Wallace jest jego apostołem.
Kontaktował się z Wallace’em. Mam zapis ich rozmów.
Bez pozwolenia skontaktowałaś się z terrorystą.
Nie byłam pewna, czy to będzie on.
I mimo to postanowiłaś działać?
Collier chciał namacalnego dowodu.
To napisz i złóż raport.
Żeby przejęło to FBI? Co oni z tym zrobią?
To nie nasz problem. My nie egzekwujemy prawa.
Skontaktuj się z zespołem w Izraelu.
Jest tam sporo szumu.
A teraz odpuść to sobie.
Z PODZIĘKOWANIAMI FELIX
Mimo iż nie zaproszono prasy,
jego dzisiejszy występ w kościele Edmunda Deguilles’a w Wirginii
przyciągnął rzesze wiernych,
którzy chcą zobaczyć pierwsze wystąpienie
człowieka nazywanego Mesjaszem.
Gdy nadejdzie Chrystus
Przy głosach uwielbienia
I zabierze mnie ze sobą
Radość wypełni moje serce!
Upadnę na kolana
W pokornym uwielbieniu
I będę wyznawać
Wielkość mojego Boga
A gdzie Anna?
Śpiewa moja dusza
Nie mogła przyjść.
Tobie, Zbawicielowi
To będzie wspaniałe nabożeństwo.
Wielkość mojego Boga
Śpiewa moja dusza
Tobie, Zbawicielowi
Lśnisz tak jasno.
Wielkość mojego Boga
Przyda ci się to.
- Bóg jest dobry! - Zawsze!
- Bóg jest dobry!
Właśnie tak.
Chcę was wszystkich przywitać w programie Bóg Wszechmogący.
Bóg Wszechmogący!
W wielkim geście solidarności
tłum setek osób zbiera się
dziś w meczecie w Ramallah, aby usłyszeć...
jak palestyński aktywista Jibril Hassan
po raz pierwszy przemówi publicznie.
Wydarzenie to przykuło uwagę
wielu palestyńskich grup politycznych...
Przepraszam.
Wielu zastanawia się...
jakie poglądy polityczne ma ten młody aktywista.
Przepraszam.
Palestyńczycy zbyt długo cierpieli.
Zignoruj ich.
Znajdź spokój.
Spróbuj jeszcze raz.
Widzieliście go w wiadomościach i w gazetach.
A dziś jest z nami!
Przemówi do nas osobiście z tej sceny.
Ale tu dziś panuje atmosfera!
Czujecie ją?
Pochylmy czoła do modlitwy.
Panie, wiemy, że masz plan.
Każdego dnia dajesz nam chodzić po tej wspaniałej ziemi
i dajesz nam realizować ten plan,
dzielić się twoim Słowem i odnawiać naszą wiarę.
Wiemy, że w tobie wszystko jest możliwe.
Prowadź nas, Panie, i bądź z nami.
Prosimy cię o to, Boże.
Amen.
Amen!
Dzisiaj jest wyjątkowy wieczór.
Długo na to czekaliście.
Niektórzy całe życie.
Samer.
Mamy ogromne szczęście,
że tu jesteśmy, by usłyszeć jego przesłanie.
Jego własnymi słowami,
osobiście.
Powitajcie...
mężczyznę...
którego przyszliście zobaczyć!
Felix.
Gdzie on jest?
- Gdzie on jest? - Nie wiem, zniknął!
Wszystko będzie dobrze.
Potrzebują cię.
Wierzą w ciebie.
Chodź.
Nie jestem gotów.
Teraz będziesz kroczyć z Bogiem.
Twoje imię przetrwa na wieki.
Nie pamiętam moich słów...
Al-Masih jest...
Przeszedłem z Al-Masihem przez pustynię...
wiele wycierpieliśmy.